Wide Open Walls 2010

Wide Open Walls 2010

In oktober 2010 maakten Corine en ik dus voor het eerst kennis met Gambia tijdens een vakantie van twee weken. We waren ingesteld op een zonvakantie in een exotische omgeving, maar kregen daar volledig bij toeval de allereerste editie van Wide Open Walls en een indrukwekkende ontmoeting met Thea en Marie bij :)

De eerste week verbleven we bij de Mandina River Eco Lodge in Makasutu. Dit kleinschalige ecoresort in de mangroven vonden we tijdens een internetspeurtocht en was de voornaamste reden dat we voor Gambia als bestemming kozen. Eigenlijk hadden we daar de tweede week van onze vakantie willen boeken, maar volgens het reisbureau zou er dan een artsenconferentie zijn. Al snel na aankomst, die later plaatsvond dan gepland doordat de taxi in geheel Afrikaanse stijl nog geen vijf minuten na vertrek van het vliegveld kapot ging en we moesten wachten op vervangend vervoer (geen straf), werd duidelijk dat het niet om artsen maar om artists (kunstenaars) ging. Zij zouden in kleine dorpjes de gebouwen gaan voorzien van muurschilderingen.

Gedurende die eerste week hoorden we tal van enthousiaste en prachtige verhalen van de eigenaars over het ontstaan van Makasutu, Mandina en de Ballabu. De Britse James en zijn neef Lawrence zijn begonnen met de aankoop van een klein stukje grond dat ze wilden beschermen tegen boskap. Dat is stukje bij beetje uitgegroeid tot het Makasutu Culture Forest. Om dat te kunnen bekostigen en werkgelegenheid voor de lokale bevolking te organiseren bouwden ze gedurende vele jaren ook het resort Mandina op. Daarnaast gingen zij in gesprek met de stamhoofden uit de regio om de Ballabu beschermingsraad op te richten, die als doel heeft de problemen van de regio aan te pakken. Wide Open Walls is voortgekomen uit de persoonlijke interesse van de heren (Lawrence maakt bijvoorbeeld samen met de Gambiaanse Njogu kunstwerken onder de naam Bushdwellers) en de wens om de Ballabu te ondersteunen door toeristen een reden te geven ook het binnenland eens te komen bezoeken waardoor de lokale economie een impuls zou kunnen krijgen.

Voordat we vertrokken naar ons tweede verblijf, het Senegambia Beach Hotel, waar we kennis zouden maken met Thea en daardoor ook Marie, werden we uitgenodigd om in de loop van die tweede week terug te komen voor de opening van het Wide Open Walls project. Die uitnodiging namen we natuurlijk graag aan en zo kwam het dat deze twee Hollandse toeristen zonder enige affiniteit met streetart ineens tussen de bekende Britse en Amerikaanse straatkunstenaars zaten tijdens een vergadering van de stamhoofden van de Ballabu. Het was een indrukwekkend schouwspel mede doordat veel van de stamhoofden in meer traditionele feestelijke kledij waren aangetreden om het project officieel hun goedkeuring te geven en te vertellen wat hun wensen voor de kunstenaars, de kunstwerken en hun dorpen waren.

Na afloop werd ons gevraagd of we zouden blijven, maar daar hadden wij niet op gerekend. In plaats daarvan zijn we schoorvoetend terug gegaan naar het Senegambia, wat een goed resort is overigens, maar gewoon niet zo naar onze smaak, om daar nog een nachtje te slapen en wat spulletjes bij elkaar te graaien. De volgende ochtend reisden we wederom af naar Makasutu, zodat we de kunstenaar aan het werk konden zien in het kleine dorpje Kubuneh en onder het avondeten met de deelnemers van gedachten konden wisselen over het project en hun ervaringen. Zo kwam het dat we onze laatste nacht in Gambia toch in Makasutu konden doorbrengen, waar we inmiddels toch behoorlijk verliefd op waren geworden en dat we met unieke ervaringen, foto’s en verhalen in het vliegtuig terug naar Nederland stapten :)

WOW_Lucy_McLaughan_2010