Donatieverslag juni 2012

Donatieverslag juni 2012

Bericht van Thea aan Jiki | 2 juni 2012

“Hi Kristel en Corine,

Alweer thuis! Jeetje meiden, wat gaat zo’n week toch razendsnel! Ik hoop dat jullie weer enorm hebben genoten maar eigenlijk twijfel ik daar niet aan. Was het weer relaxed, easy going Gambia?? Ik hoop het maar zodat jullie weer genoeg energie hebben kunnen opladen om er weer flink tegenaan te gaan :-)

Marie Joof 2012_02Heel veel dank voor de mooie spullen die jullie hebben meegesleept!! Mijn hemel, hadden jullie niet veel overgewicht?? Vooral die stevige tas woog behoorlijk zwaar! Marie is enorm blij met op de eerste plaats natuurlijk de inhoud, de mooie bloeddrukmeters, echt met alles maar ook met die prachtige weekendtas!

Op de foto zien jullie alleen de weekendtas. Die andere tas had ik namelijk zelf al meegenomen en de inhoud daarvan heb ik van de week aan een paar heel jonge moeders uitgedeeld. Niets maar dan ook niets was er voor die baby’s. Wat zijn ze er verguld mee!

Een van die moeders (mooi meisje van maar net 17 jaar, de borsten bloot die echt tot op haar buik hingen, echt enorm..) showde vol trots haar zoontje! En wat bleek, zijn zusje van 2,5!! bekeek het allemaal met grote ogen en met haar nog zo’n 10 kids in de leeftijd van 2 tot zo’n 7jr.

Het leek wel of die vanaf hun geboorte niet meer in bad zijn geweest, oude vieze en kapotte kleding aan ‘t lijf, allemaal blote voeten dik onder het stof en daartussen ook nog ‘n oude oma (zal overgrootmoe wel zijn..) die daar onverstoorbaar onder bleef, ondanks de voor mij enorme herrie en chaos.

Marie Joof 2012_03

Dit alles speelde zich af in 1 kamertje van ik schat 3,5 bij 3,5m, met grove, ongeschilderde moddermuren, kapot kaal cement op de grond, geen plafond en een dikke laag termietenstof rond de palmsticks. Twee grote plastic gescheurde teilen voldoen als kleding-/linnenkast. Nou ja linnen. Een grasmatras op de grond en daar heb ik tot slot wat mandinka liedjes gezongen met hele blije mensen! Hoe kan dit toch.. zo vraag ik me telkens weer af, zal het waarschijnlijk nooit echt snappen… maar het voelt wel heel blij en tevreden. Gek he..

Dus lieve meiden, super dat jullie dit hebben gedaan, ik wou dat jullie erbij waren geweest. Helaas heb ik hier geen foto’s kunnen maken, soms voelt het net niet goed, maar ik denk dat jullie je daar wel iets bij voor kunt stellen.

Lieve groet, ook van ‘n blije en zeer dankbare Marie en hopelijk tot weerziens!

Thea”